Even een beetje voorstellen. Wie ben ik?

Dit is niet echt mijn eerste auto. Maar het was wel zo’n wagentje. Ik heb er veel plezier van gehad, maar hij heeft me niet gebracht waar ik nu beland ben. Ook na heel wat onderhoud moest er toch telkens weer een nieuwe start gemaakt worden. Dat gold ook voor mij persoonlijk.  Mijn leven is zacht gezegd nogal afwisselend geweest. Ik denk dat ik – achteraf – een echte ADHD-er was. Op school, de politieopleiding, maar ook bij mijn werk als politieman en later als voorganger van een kerk heb ik dit altijd meegenomen zonder het te weten. Daardoor heb ik wel steeds gedeald met het leven. Met véél vallen en uiteindelijk steeds weer één keer meer opstaan ben ik gekomen waar ik nu ben. En nog ben ik er niet. Wel heb ik gevonden wat ik zocht. Mijn bestemming, mijn plek. En ik heb geleerd dat al die wandelpaden, soms héél steil en zweterig, ertoe doen.  Bij de politie heb ik veel crises behandeld, ook als manager. Een grote verkeersafdeling geleid bij de AVD (Algemene Verkeersdienst Rijkspolitie).  Gedurende heel mijn leven pakte ik allerlei studies op.  Management studies, kwaliteitszorg, crisisinterventie, auditor, Bestuurskunde en Politicologie aan de Open Universiteit. En op een ander gebied Theologie, training Contextuele Therapie, Coaching, begeleiding en ook relatietherapie. In dat verband gaf ik samen met mijn vrouw diverse trainingen, waarbij onderwerpen als conflictbemiddeling en omgaan met seksualiteit steeds weer heel belangrijk bleken.  Ik ben blij dat ik veel mocht leren en ook de skills heb ontvangen dit met anderen te delen.